Przygoda z rasą AKITA AMERYKAŃSKA dawniej DUŻY JAPOŃSKI PIES zaczęła się 01.02.2002 r. wraz z przybyciem do mojego domu Ch.Pl Datori spod Szrenicy. Jej zdjęcie wita Państwa na tej stronie.
Pamiętam do dzisiaj pierwsze wrażenie jakie na mnie wywarła; otóż przypominała mi KOTA, patrzyłam... i widziałam KOTA, dla mnie to było niesamowite porównanie. Czyścioszek, niehałaśliwa, przyjaźnie do mnie i moich bliskich nastawiona, pieszczoch, a i jeszcze jedno tak jak KOT reagowała stąpając po wodzie... zabawna sytuacja, kiedy z niesmaczną miną otrzepywała kropelki wody ze swoich niedźwiedzich łap. Do dzis
iaj w takich chwilach jest tak zdegustowana, że nie można powstrzymać się od uśmiechu. Z czasem była jeszcze zabawniejsza i zabawniejsza do tego stopnia, że dzisiaj już nie wyobrażam sobie mojego domu bez akity amerykańskiej. Niezależny, uparty indywidualista, władczy i samodzielny akita to według mnie wyzwanie dla ludzi, którzy cenią silne psie osobowości.
Właśnie to podoba mi się w tej rasie i chciałabym aby psy z przydomkiem Amakita trafiały do ludzi umiejących docenić to, że akity amerykańskie potrzebują chwil samotności. Zawsze marzyłam o posiadaniu kilku psów. Moje marzenia jak widać skrupulatnie realizuję, a swoją pasją zarażam najbilższych, którzy dzielnie towarzyszą mi na wystawach i pomagają w prowadzeniu hodowli. Posiadanie więcej niż jednego psa,
wymaga dyspozycyjności oraz zaangażowania w wychowywanie i opiekę nad podopiecznymi. Mimo dużej ilości obowiązków cieszę się z każdej chwili spędzonej w towarzystwie tych wspaniałych psów. Obserwowanie zwierząt sprawia mi ogromną radość, widzę jak się rodzą, rozwijają (cieszymy sie z każdego nowego kilograma), a każdy dzień spędzony z akitą amerykańską pozwala ciągle dowiadywać się czegoś nowego, zdobywać doświadczenie, wyciągać wnioski i snuć plany na przyszłość. W mojej hodowli kładę nacisk na zdrowie, charakter oraz eksterier. Z roku na rok moje zainteresowanie rasą,
a właściwie kynologią wzrasta, wciąga mnie coraz bardziej i chciałabym aby tak pozostało.
Przygoda z rasą AKITA AMERYKAŃSKA dawniej DUŻY JAPOŃSKI PIES zaczęła się 01.02.2002 r. wraz z przybyciem do mojego domu Ch.Pl Datori spod Szrenicy. Jej zdjęcie wita Państwa na tej stronie.
Pamiętam do dzisiaj pierwsze wrażenie jakie na mnie wywarła; otóż przypominała mi KOTA, patrzyłam... i widziałam KOTA, dla mnie to było niesamowite porównanie. Czyścioszek, niehałaśliwa, przyjaźnie do mnie i moich bliskich nastawiona, pieszczoch, a i jeszcze jedno tak jak KOT reagowała stąpając po wodzie... zabawna sytuacja, kiedy z niesmaczną miną otrzepywała kropelki wody ze swoich niedźwiedzich łap. Do dzis
iaj w takich chwilach jest tak zdegustowana, że nie można powstrzymać się od uśmiechu. Z czasem była jeszcze zabawniejsza i zabawniejsza do tego stopnia, że dzisiaj już nie wyobrażam sobie mojego domu bez akity amerykańskiej. Niezależny, uparty indywidualista, władczy i samodzielny akita to według mnie wyzwanie dla ludzi, którzy cenią silne psie osobowości.
Właśnie to podoba mi się w tej rasie i chciałabym aby psy z przydomkiem Amakita trafiały do ludzi umiejących docenić to, że akity amerykańskie potrzebują chwil samotności. Zawsze marzyłam o posiadaniu kilku psów. Moje marzenia jak widać skrupulatnie realizuję, a swoją pasją zarażam najbilższych, którzy dzielnie towarzyszą mi na wystawach i pomagają w prowadzeniu hodowli. Posiadanie więcej niż jednego psa,
wymaga dyspozycyjności oraz zaangażowania w wychowywanie i opiekę nad podopiecznymi. Mimo dużej ilości obowiązków cieszę się z każdej chwili spędzonej w towarzystwie tych wspaniałych psów. Obserwowanie zwierząt sprawia mi ogromną radość, widzę jak się rodzą, rozwijają (cieszymy sie z każdego nowego kilograma), a każdy dzień spędzony z akitą amerykańską pozwala ciągle dowiadywać się czegoś nowego, zdobywać doświadczenie, wyciągać wnioski i snuć plany na przyszłość. W mojej hodowli kładę nacisk na zdrowie, charakter oraz eksterier. Z roku na rok moje zainteresowanie rasą,
a właściwie kynologią wzrasta, wciąga mnie coraz bardziej i chciałabym aby tak pozostało.